Brain droppings - George Carlin

Alle filosofie of filosofietjes die persoonlijk evenwicht of innerlijke rust predikken, kunnen op mijn diepste wantrouwen rekenen. Alleen al van het woord 'harmonie' word ik doodnerveus. De enige vorm van Zen die ik bij momenten ken is een verkwikkelijk soort nihilisme. Lachen om alle onzin en gekrakeel in de wereld. Met het oeuvre van de Amerikaanse stand-up comedian George Carlin (1937-2008) ben ik op een nieuwe goudmijn gestoten die me daarbij helpt.

George Carlin is een komiek van het onrustige, doelloze type, die zich niet wenst te identificeren met welke groep mensen dan ook, en daarom de zaken voldoende onthecht kan bekijken. "I am a personal optimist but a skeptic about all else," zegt hij in zijn voorwoord.

In zijn conférences past Carlin de tactiek van de verschroeide aarde toe. Het publiek moet lachen om de grappen van de komiek, terwijl deze ondertussen alle traditionele Amerikaanse waarden ("genocide, aggression, conformity, emotional repression, hypocrisy, and the worship of comfort and consumer goods") in brand steekt. Carlin wil uitdrukkelijk geen cynicus genoemd worden. Mensen die willens en wetens de kluit bedonderen, dát zijn de ware cynici.

Brain droppings is zichtbaar een boek met netjes uitgeschreven stand-up routines, waar Carlins eindredacteur met de moed der wanhoop en veel typografisch metselwerk een volwaardig boek heeft proberen van te maken. Brain droppings is gemonteerd als een tv-programma met quickies. Aan de lezer om zelf te temporiseren waar nodig.

Met Ockhams scheermes in de hand pakt Carlin drie grote onderwerpen aan: de ditjes en datjes van het dagelijkse leven, de maatschappij en de Engelse taal. Vorm en inhoud liggen daarbij in elkaars verlengde. Gezond verstand vraagt om eenvoudige taal. "We shall never understand one another until we reduce the language to seven words," is een van de motto's in dit boek. En als Carlin het even niet meer weet, dan zijn er nog altijd 'fuck', 'shit' of desnoods 'fuck that shit' om 'm op weg te helpen.

Irritatie is natuurlijk een belangrijke motor voor een komiek. Kledij, baardgroei, hippe vogels uit Los Angeles, idiote voornamen, T-shirts met opdruk, de mores in restaurants -- er verschijnt altijd wel iets in het straatbeeld om je aan te ergeren. Maar het best vind ik Carlin als-ie een onderwerp wat opentrekt, en er algemene argumenten uit zijn mond rollen.

Over rolmodellen:

People say athletes should be role models. I never looked up to an athlete, did you? I liked them. I didn’t copy them. Did you ever listen to one of those guys talk? Would you want your kid to turn out like that? Willing to completely subordinate his ego and individuality for the sake of a group whose sole purpose is to compete with other groups? Can’t have a mustache? Gotta wear a suit jacket? Shit! If your kid needs a role model and you ain’t, you’re both fucked.

Over de zinledigheid van het woord 'natuurlijk':

This is for health food friends, the natural-fabrics gang, and all those green-head environmental hustlers who stomp around in the “natural”: Your key word is meaningless. Everything is natural. Everything in the universe is a part of nature. Polyester, pesticides, oil slicks, and whoopee cushions. Nature is not just trees and flowers. It’s everything. Human beings are part of nature. And if a human being invents something, that’s part of nature, too. Lilke the whoopee cushion.
Also: the experience called “natural childbirth” is not natural at all. It is freaky and bizarre. It is distinctly unnatural for a person to invite and welcome pain. Whose influence am I sensing here? Men’s? It’s nothing more than childbirth machisma. The woman wants it said of her that she can “take it like a man.”

Over het misbruik van het begrip 'ironie':

Irony deals with opposites: It has nothing to do with coincidence. If two baseball players from the same hometown, on different teams, receive the same uniform number, it is not ironic. It is a coincidence. If Barry Bonds attains lifetime statistics identical to his father’s, it will not be ironic. It will be a coincidence. Irony is “a state of affairs that is the reverse of what was to be expected; a result opposite to and in mockery of the appropriate result.” For instance: if a diabetic, on his way to buy insulin, is killed by a runnaway truck, he is the victim of an oddly poetic coincidence. But if the truck was delivering insulin, ah! Then he is the victim of an irony.

Over de devaluatie van het woord 'tragedie':

The death of a child is also not automatically a tragedy. Some guy backing over his kid in the driveway is not a tragedy, it’s a bad, bad mistake. A tragedy is a literary work in which the main character comes to ruin as a consequence of a moral weakness or a fatal flaw. Shakespeare wrote tragedies. A family of nine being whiped out when a train hits their camper is not a tragedy. It’s called a traffic accident.

Over politiek correct taalgebruik:

I use the word fat. I use that word beause that’s what fat people are. They’re fat. They’re not large; they’re not stout, chunky, hefty, or plump. And they’re not big-boned. Dinosaurs are big-boned. These people are not necessarily obese, either. Obese is a medical term. And they’re not overweight. Overweight implies there is some correct weight. There is no correct weight. Heavy is also a misleading term. An aircraft carrier is heavy; it’s not fat. Only people are fat, and that’s what fat people are. They’re fat. If offer no apology for this. It is not intended as criticism or insult. It is simply descriptive language. I don’t like euphemisms. Euphemisms are a form of lying. Fat people are not gravitationally disadvantaged. They’re fat. I prefer seeing things the way they are, not the way some people wish they were.

Heel erg aan mij besteed zijn Carlins exercities over zijn moedertaal. Hij verzamelt nutteloze toevoegingen (emergency situation, fear factor, peace process, daily basis, shooting incident), oxymorons (assistant supervisor, original copy, live recording, dry lake, standard options, friendly fire, holy war, mercy killing), pleonasmes (exactly right, closed fist, time period, subject matter, future plans, Jewish synagogue, outer rim) en clichés (It works for me. Sounds like a plan. You know the drill. Cut to the chase. Deal with it. In your face. Check it out. In your dreams).

In zijn woordspelletjes lijkt Carlin wel de Amerikaanse Battus: "If a speed freak went to Rapid City to make a quick buck in fast food he might sell instant coffee in an express lane." Ronduit prachtig is de tirade over het gebruik van do, take, have en give:

People used to take drugs, now they do drugs. Some people don’t do drugs, they do lunch. Instead of taking drugs, they take meetings. They used to have meetings. Now, instead of having meetings, they have relationships. Some people who don’t do drugs but have a relationship will take a meeting while they do lunch. People used to get sex, now they have sex. So far, they don’t do sex. Although they do say, “Let’s do it.” But if the sex is overly aggressive, we say the person was “taken”. I guess if one’s not giving, the other’s gonna take. We take a lot of things. We take a lot of good things. We take time, we take heart, we take solace, medicine, advice; we take a job, take a break, take a vacation, a leave, a nap, a rest, a seat, we take a meal. We take, take, take until we can’t take anymore. Maybe it’s because our inner nature is not primarily one of giving, but of taking. Even these things we take that should balance our lives and give us rest do not. We make work out of them. We do them aggressively; always in control. Take. But when we give, we give a lot of bad things. We give trouble, heartache, sorrow, we give someone a hard time, a migraine, give’em a heart attack, and give ‘em a big pain in the ass. So I say, “Give up, get fucked, take a hike, and have fun.”

Carlin heeft ook een enorme hekel aan het gedachtenloos nabauwen van geijkte uitdrukkingen.

You can talk until you’re blue in the face. Well you can’t talk until you’re blue in the face. In order to talk you need oxygen. Blueness of the face is caused by a lack of oxygen. So, if you’re blue in the face, you probably stopped talking a long time ago. You might be making some gestures. In fact, if you’re running out of oxygen. I would imagine you’re making quite a number of gestures. And rather flamboyant ones at that.

[...]

One thing leads to another. Not always. Sometimes one thing leads to the same thing. Ask an addict.

[...]

The pen is mightier than the sword needs to be updated. It’s overdue. It should have been changed much earlier in the twentieth century to, “The typewriter is mightier than the machine gun.” But at this point it should probably read, “The word processor is mightier than the particle-beam weapon.”

[...]

You learn something new every day. Actually, you learn something old every day. Just because you just learned it, doesn’t mean it’s new. Other people already knew it. Columbus is a good example of this.

Opnieuw: het is niet alleen maar grappig, het zijn ook telkens aansporingen om je gezond verstand te gebruiken. Waarbij zij aangetekend dat het in kaart brengen van ongerijmdheden voor de beroeps Carlin allang geen intellectuele reflex, maar een conditionele reflex is geworden. Steekkaarten immer in de aanslag. Alles is materiaal voor een nieuwe show.

Niet dat ik Carlin altijd geloof, overigens. Op een gegeven moment beweert hij dat het woord 'Indianen' niet afstamt van de alternatieve vaarroute naar India die Columbus hoopte te vinden, maar van "Una gente in Dios". Maar dat klopt niet.

> lees een fragment uit dit boek op Prins van Denemarken
> http://en.wikipedia.org/wiki/George_Carlin
> George Carlin op YouTube

George Carlin, Brain droppings
272 p.
Uitgeverij Hyperion, 2006
Oorspr. (1997)

____